|
LEES HIER VERDER
|
Achter de horizon
terug naar
songteksten
|
Achter de horizon songtekst
Ik stond als kind al in
de duinen, stil te staren naar de zee.
Al zolang nemen de
golven, mijn problemen met zich mee.
Naar een plek waar wat me
dwars zit zo verdrinkt.
Waar een zon zo rood als
bloed in zee verzinkt.
Op die grens van lucht en
water, op die grens van nu en later.
Daar bestaat waarvan je
dromen kan als mens.
Op de toppen van de
golven, onder wolkenlucht bedolven.
Drijft haast onbereikbaar
ver je grootste wens.
Het leven dat, hoe lang
ik wachtte, nooit begon…..
Achter de
horizon.
Staar nog steeds vanaf de
duinen, naar wat ik al zo goed ken.
Dan beleef ik de
momenten, dat ik echt gelukkig ben.
En de golven zijn als
dromen van geluk.
op de branding
aan mijn voeten slaan ze
stuk…..
Op die grens van nu en
later, op die grens van lucht en water.
Op die lijn waar ik als
mens haast in verdwijn.
Onder wolkenlucht
bedolven, op de toppen van de golven.
Dobbert wat ik graag als
mens had willen zijn.
Het leven dat, ooit naar
me lachte, maar nooit kon….
Ik weet als ik de horizon
bekijk.
Mijn droom van toen ligt
buiten mijn
bereik.
Lijk nu allemaal te
weten, wat ik vroeger nog niet wist.
Kan de kansen niet
vergeten, die ik destijds heb gemist.
Op de grens van lucht en
water, op die grens van nu en later.
Leven dromen die ik nooit
heb waargemaakt.
Op de toppen van de
golven, onder wolkenlucht bedolven.
Drijft wat ik ooit in
mijzelf ben kwijt geraakt
Waar een hoopgevende
gedachte overwon
Achter de horizon.
|
|
|
|
