|
Carolien
songtekst
De stad lag verlaten als een mistige vlek
En ik
wist niet waar ik heen moest gaan
Een vluchtige vogel, een schuwe hond
Het
kouwe neonlicht, ik kon niet meer staan
Duizenden straten door, maar ik vond
geen uitweg meer
Waar was je, oh, ik wist het niet
Maar je naam riep ik
toch keer op keer
refrein:
Oh, Carolien, oh,
Carolien
Laat weten waar ben je, ik mis je, oh, Carolien
Ik huil om jou,
jij bent mijn vrouw
Ben ik je verloren, voor altijd, zeg het me
nou
Ik leef in eenzaamheid
Nachten heb ik zo
gelopen, door de grijze stad, zonder jou te zien
Doelloos liep ik op 't
asfalt van de natte brug, en ik vroeg mezelf hier misschien
Maar ik had de
moed al opgegeven, bij mezelf, voor altijd
Ik zag mezelf alleen nog in de
etalegeruit, vol haat en
spijt
refrein
refrein
|
